Morwa: uprawa i pielęgnacja, sadzenie w ogrodzie, przycinanie, szczepienie, gatunki i odmiany, fot

Morwa: uprawa i pielęgnacja, sadzenie w ogrodzie, przycinanie, szczepienie, gatunki i odmiany, fot


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Rośliny owocowe i jagodowe

Morwa (łac. Morus), lub Drzewo morwy, lub morwa - drzewo liściaste należące do rodzaju z rodziny Mulberry i według danych z różnych źródeł liczy od 17 do 24 gatunków. Przedstawiciele tego rodzaju są szeroko rozpowszechnieni w subtropikalnych i umiarkowanych strefach Ameryki Północnej, Afryki i Azji. Liście morwy białej, jednego z najpopularniejszych gatunków tego rodzaju, są źródłem pożywienia dla larw jedwabników, których poczwarki są wykorzystywane do produkcji naturalnego jedwabiu.
W Rosji morwa znana była już za Iwana Groźnego - specjalnie stworzona manufaktura tkacka jedwabiu uprawiała najdelikatniejszą tkaninę na dwór królewski, a Piotr I ze względu na wysoką wartość drzewa zabronił jej wycinania na terytorium Stan.
Sprężyste, gęste i ciężkie drewno morwy uważane jest za bardzo cenne - w Azji Środkowej wykonuje się z niego instrumenty muzyczne, rękodzieło i beczki.

Sadzenie i pielęgnacja morwy

  • Lądowanie: w kwietniu lub wrześniu-październiku.
  • Kwiat: w połowie maja.
  • Oświetlenie: jasne światło słoneczne.
  • Gleba: wszystkie, z wyjątkiem bagiennych i suchych piaszczystych.
  • Podlewanie: przy bardzo suchej pogodzie od wiosny do lipca podlewanie zostaje zatrzymane. Jeśli na wiosnę pojawiają się deszcze, podlewanie nie jest potrzebne.
  • Top dressing: Stosuje się je również tylko od wiosny do lipca: wiosną - nawozy azotowe, latem - potasowo-fosforowe.
  • Uprawa: od kwietnia do początku maja - formacyjno-sanitarny, w październiku - sanitarny.
  • Reprodukcja: zielone i zdrewniałe sadzonki, nawarstwianie, szczepienie, potomstwo, rzadziej nasiona.
  • Szkodniki: przędziorków, motyli amerykańskich, ćmy morwy i robaków Comstock.
  • Choroby: grzyby hubki, mączniaka prawdziwego, cylindrosporioza lub brązowa plamistość liści, bakterioza i małe kręcone liście.
  • Nieruchomości: jest rośliną leczniczą.

Przeczytaj więcej o uprawie morwy poniżej.

Opis botaniczny

W młodości morwa rośnie bardzo szybko, ale stopniowo jego wzrost spowalnia, w wyniku czego roślina osiąga wysokość nie większą niż 15 m. Liście morwy są proste, często klapowane, na brzegach postrzępione, naprzemiennie. Małe kwiaty morwy zebrane w kłosach mogą być męskie lub żeńskie (dwupienne), ale na niektórych (jednopienne) oba z nich mogą się otwierać jednocześnie. Mięsiste owoce morwy o długości 2-3 cm to fałszywe jagody, połączone ze sobą pestki o różnych kolorach - od białego do ciemnofioletowego lub prawie czarnego.

Morwa jest całkowicie bezpretensjonalna i może rosnąć bez żadnej troski. Drzewo zaczyna przynosić owoce w piątym roku życia. Morwy żyją do 200 lat, ale są morwy, które mają już pięć wieków.

W kulturze uprawia się głównie dwa rodzaje morwy - białą i czarną, a wyróżnia je nie kolor owocu, ale kolor kory: gałęzie morwy białej mają jasny odcień kory - żółtawy kremową lub białą, a kora gałęzi morwy czarnej jest znacznie ciemniejsza.

Dziś morwa jest tak samo popularna wśród ogrodników, jak sprawdzone jabłonie, czereśnie, czereśnie, śliwki i inne drzewa owocowe, które już dawno zasiedliły się w naszych ogrodach, dlatego oferujemy informacje, jak sadzić i pielęgnować morwy, morwy. rozmnażanie przez sadzonki i na inne sposoby, uprawa i pielęgnacja morwy w regionie moskiewskim, ochrona drzewa morwy przed chorobami i szkodnikami, a także mówi, jak przydatne są morwy i które odmiany są najbardziej popularne w ogrodnictwie amatorskim.

Sadzenie morwy

Kiedy sadzić

Uprawę morwy rozpoczynamy od sadzenia, najlepiej w kwietniu, przed rozpoczęciem przepływu soków lub we wrześniu-październiku, przed porą deszczową. Doświadczeni ogrodnicy wolą sadzenie jesienią: jeśli roślina przetrwa zimę, będzie miała długie życie.

Aby poprawnie określić miejsce dla morwy, musisz znać jej preferencje. Jest światłolubny i wymaga ochrony przed zimnym wiatrem, nie lubi gleb suchych, piaszczystych, słonych lub bagiennych, a występowanie wód gruntowych nie powinno przekraczać 1,5 m. Drzewa o kwiatach męskich same nie owocują, ale przekonaj się jakiej płci twoja sadzonka, możesz dopiero po 4-5 latach. Dlatego, aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek, kup trzyletnie sadzonki morwy, które dały już pierwsze potomstwo.

Sadzenie jesienią

Wielkość dołu do sadzenia, którą należy przygotować przynajmniej na kilka tygodni przed sadzeniem, zależy od systemu korzeniowego sadzonki: powinna znajdować się swobodnie w dołku. Średni rozmiar dołu to 50x50x50 cm, jeśli gleba na miejscu jest słaba, głębokość dołu powinna być większa, ponieważ na jego dnie umieszcza się 5-7 kg zgniłego obornika lub kompostu zmieszanego ze 100 g superfosfatu, który jest przykryty warstwą gleby, aby nawóz nie stykał się z korzeniami sadzonki.

Dwa tygodnie później morwa jest sadzona: korzenie sadzonki są opuszczane do otworu, prostowane i zaszczepiane, lekko potrząsając łodygą, aby w glebie nie pozostały puste przestrzenie. Po posadzeniu powierzchnię w kręgu przy łodydze zagęszcza się, podlewa dwoma wiadrami wody, a po wchłonięciu krąg przy łodydze jest ściółkowany. Jeśli twoja sadzonka jest zbyt cienka i krucha, przed posadzeniem wbij podporę w dno dołu, do którego po zakończeniu sadzenia przywiąż drzewo, a jeśli sadzisz morwy na ciężkiej gliniastej glebie, najpierw umieść połamaną cegłę. dno wykopu jako warstwa drenażowa.

Jak sadzić wiosną

Wiosenne sadzenie morwy nie różni się od jesiennego, z wyjątkiem tego, że dołki wykopuje się jesienią, układa się w nich żyzną mieszankę i pozostawia do wiosny, a w kwietniu kończą sadzenie.

Uprawa morwy w ogrodzie

Zasady opieki

Uprawa morwy i jej pielęgnacja wymaga wykonywania typowych dla ogrodnika zabiegów - podlewania, spulchniania gleby w kole pnia, usuwania chwastów, karmienia, przycinania oraz ochrony przed chorobami i szkodnikami.

Leczenie

W celu zminimalizowania ryzyka zachorowania na chorobę morwy lub uszkodzenia przez szkodniki przeprowadza się zabiegi profilaktyczne drzewa i pnia drzewa fungicydami i insektycydami. Najlepszy czas na takie zabiegi to początek kwietnia, kiedy pąki są jeszcze uśpione, oraz październik, kiedy roślina przestała już rosnąć. Jako lekarstwo na choroby i szkodniki możesz użyć trzyprocentowego roztworu płynu Bordeaux lub Nitrafenu.

Najlepszym preparatem na wiosenne zabiegi jest 7% roztwór mocznika, który nie tylko zniszczy patogeny i larwy owadów, które przezimowały w korze drzewa i glebie pod nim, ale także nakarmi roślinę nawozem azotowym, który jest tzw. niezbędne dla morwy o tej porze roku.

Podlewanie

Aby zwiększyć mrozoodporność morwy, podlewa się ją od wiosny do lipca, ale tylko przy bardzo suchej pogodzie, a następnie zatrzymuje się podlewanie. Jeśli wiosna jest deszczowa, morwy nie trzeba w ogóle podlewać.

Top dressing

W tym samym okresie - od wczesnej wiosny do lipca - karmione są morwy. Wiosną w nawozach pogłównych powinien przeważać składnik azotowy, a latem - fosforany i nawozy potasowe.

Morwa na przedmieściach iw Moskwie

Pomimo tego, że klimat pod Moskwą nie jest zbyt odpowiedni do uprawy roślin południowych, winogrona, a nawet morele są od dawna z powodzeniem uprawiane w regionie moskiewskim, więc morwy na środkowym pasie nie są już cudem, ponieważ pod śnieg wytrzymują mrozy do -30 ºC. Drzewo może zamarzać tylko w bezśnieżną zimę w temperaturze -7-10 ºC. Dlatego sadząc morwy w tym obszarze, szyjkę korzeniową należy lekko zakopać w ziemi.

Ponieważ czas trwania godzin dziennych w regionie moskiewskim nie spełnia wymagań kultury, morwa moskiewska ma dwa sezony wegetacyjne w roku - wiosnę i jesień. Jego niesamowita zdolność do tworzenia tkanki korkowej między dojrzałą częścią pędu a jego niedojrzałą częścią pozwala drzewu normalnie zrzucać niezdolne do życia pędy jesienią i zimą. Dlatego jesienią w Moskwie i regionie moskiewskim można zaobserwować nie tylko opadanie liści morwy, ale także upadek pędów. Pod wszystkimi innymi względami uprawa morwy w regionie moskiewskim nie różni się od uprawy w bardziej południowych regionach.

Morwa na Syberii

Aby uprawiać morwy na Syberii, należy zwiększyć ich zimotrwalosc. Nie jest to łatwa sprawa, ale wytrwałość i poświęcenie pokonują wszelkie przeszkody. Dla tych, którzy nie boją się trudności, pomogą w tej sprawie artykuły doświadczonych ogrodników V. Shalamova i G. Kazanina.

Przycinanie morwy

Kiedy przycinać

Jak każda inna roślina, morwy lepiej przycinać w okresie częściowego lub całkowitego odpoczynku. Najmniej bolesna roślina toleruje przycinanie wiosną, przed rozpoczęciem spływu soków - od końca kwietnia do początku maja, aż do zakwitnięcia pąków na drzewach, przeprowadza formujące i odmładzające cięcie morwy. Cięcie sanitarne najlepiej wykonywać jesienią, po opadnięciu liści, przy temperaturze powietrza min. -10 ºC.

Jak przyciąć

Każdy rodzaj morwy wymaga własnego podejścia do przycinania. Przycinanie płaczącej morwy polega głównie na przerzedzaniu korony i skracaniu pędów i gałęzi, a nie trzeba się wcale obawiać, że przycinanie okazało się zbyt mocne - ten rodzaj morwy bardzo szybko się regeneruje.

Przycinanie kiszonej morwy ma na celu uformowanie korony - na długim pniu bez gałęzi tworzy się gęsta kulista czapka lub opadająca kaskada gałęzi.

Najtrudniejsze jest uformowanie ozdobnej morwy i regularne dalsze utrzymywanie pierwotnego kształtu rośliny.

Przycinanie wiosenne

U młodego drzewa pień na wysokości do 1,5 m oczyszcza się z gałęzi, aby w dojrzałym wieku gałęzie nie spadały na ziemię. Środkowy przewodnik można zatrzymać i pozwolić mu urosnąć do 5-6 m, usuwając konkurujące pędy. Lub możesz pozwolić, aby korona rozwijała się naturalnie. Jeśli chcesz dla własnej wygody wyhodować krótkie drzewo, wyciąć pęd wierzchołkowy na wysokości 135-170 cm i uformować szkielet, podobny do szkieletu jabłoni karłowatej, składający się z 8-10 gałęzi, a następnie zachowaj kształt korona poprzez wyrywanie i odcinanie niepotrzebnych pędów. Spadających gałęzi nie należy ciąć, wystarczy je podeprzeć.

Cięcie jesienią

Po opadnięciu liści nadszedł czas na przygotowanie morwy na zimę, a jednym z niezbędnych zabiegów jest cięcie sanitarne, podczas którego usuwa się wszystkie chore, połamane, wysuszone, odmrożone, zbyt cienkie pędy i gałęzie rosnące wewnątrz korony. I najprawdopodobniej nie będziesz musiał co roku wykonywać przycinania sanitarnego.

Rozmnażanie morwy

Metody reprodukcji

Rozmnażanie morwy odbywa się przez nasiona i wegetatywnie - zielone i zdrewniałe sadzonki, szczepienie, odkładanie i potomstwo.

Uprawa z nasion

Nasiona morwy z tegorocznego zbioru w połowie lub pod koniec października są oczyszczane z miazgi i po przetrzymaniu 1-2 godzin w roztworze stymulatora wzrostu - Epin lub Zircon zasiewane są do ziemi. Jeśli zdecydujesz się odłożyć siew wczesną wiosną, będziesz musiał wstępnie rozwarstwiać nasiona na 1-2 miesiące. Stratyfikację można zastąpić przygotowaniem przedsiewnym - wiosną przed siewem nasiona przez jeden dzień trzymać w zimnej wodzie, a następnie przez jeden dzień w wodzie o temperaturze 50-53 ºC.

Na niezacienionym słonecznym łóżku zrób rowki i rozlej je wodą, dodając nawóz do upraw owoców i jagód. Małe nasiona morwy wysiewaj tak rzadko, jak to możliwe, na głębokość 3-5 cm, a po posadzeniu nasion w ziemi obficie podlej i ściółkuj grządkę. Przy siewie jesiennym warstwa ściółki powinna być grubsza niż przy siewie wiosennym, aby nasiona zimą nie zamarły.

Pielęgnacja sadzonek polega na regularnym podlewaniu, nawożeniu i pieleniu rabat. Jesienią sadzonki staną się wystarczająco duże i wystarczająco rozwinięte, aby można je było sadzić w odległości od 3 do 5 m, w zależności od odmiany morwy. Po 5-6 latach morwa z nasion zacznie przynosić owoce. Wadą rozmnażania nasion jest to, że sadzonki mogą nie dziedziczyć lub nie dziedziczyć całkowicie cech rośliny matecznej, dlatego najczęściej są używane jako podkładki do pączkowania.

Rozmnażanie przez potomstwo

W przypadku przemarznięcia morwy w mroźną zimę, dobrze rozwinięte potomstwo korzeni rośliny może zastąpić martwą roślinę, na której ostatecznie może uformować się korona. Nadmiar pędów wycina się lub po wykopaniu z korzeni i skróceniu pędu o jedną trzecią wykorzystuje się jako sadzonki. Potomstwo całkowicie zachowuje cechy rośliny matecznej.

Rozmnażanie przez sadzonki

Morwy zakorzenione we własnym zakresie mogą być rozmnażane przez zielone sadzonki, ale rozmnażanie w ten sposób jest możliwe tylko przy pomocy instalacji, która tworzy drobną zawiesinę wodną w postaci mgły w szklarni. W czerwcu lub lipcu, kiedy morwa zaczyna intensywnie rosnąć, sadzonki o długości 15-20 cm z dwoma lub trzema pąkami należy wyciąć z pędów i posadzić w szklarni pod kątem 45 º, pogłębiając dolne cięcie w luźną glebę o 3 cm Pozostaw na sadzonkach 1-2 górne liście, skróć blaszkę liściową na pół i stwórz wilgotne środowisko w szklarni.

Jesienią sadzonki wypuszczą już nowe pędy i uzyskają silny system korzeniowy, ale można je sadzić w ziemi dopiero wiosną przyszłego roku.

Oprócz sadzonek zielonych do ukorzeniania używa się również sadzonek częściowo zdrewniałych, odcinając je w tym samym czasie. Procedura uprawy morwy z sadzonek zdrewniałych jest dokładnie taka sama jak z sadzonek zielonych, z tą różnicą, że wolniej się zakorzeniają. Morwa z sadzonek również w pełni dziedziczy cechy rośliny rodzicielskiej.

Szczepienie morwy

Morwy są szczepione na wszystkie możliwe sposoby, ale najprostsza i najbardziej udana jest kopulacja - szczepienie na nacięcie z sadzonkami. W przypadku prostej kopulacji składa się podkładkę i zraz o tej samej grubości: na podkładce i zrazach wykonuje się skośne nacięcia między dwoma pąkami o długości równej czterem średnicom łączonych roślin (np. , sześciocentymetrowe plastry o średnicy sadzonek zrazów i wywarów 1,5 cm). Sekcje są wyrównane, a łącznik zawiązany taśmą okularową lub innym elastycznym materiałem.

Ulepszoną kopulację z językiem przeprowadza się w następujący sposób: nacięcia zrazów i podkładki, które wykonuje się w sposób opisany powyżej, uzupełnia się nacięciami na języku. Odsuń się o jedną trzecią od końca cięcia i wykonaj cięcie do środka cięcia na podkładce w dół i na zrazie do góry. Przymocuj nacięcia i złóż zakładki, aby uzyskać mocniejsze wyrównanie, a następnie owiń taśmę wokół splotu.

Choroby morwy i ich leczenie

Morwa jest generalnie dość odporna na różne dolegliwości, ale czasami też choruje. Najczęściej ogrodnicy mają do czynienia z chorobami, takimi jak mączniak prawdziwy, cylindrosporioza lub brązowa plamistość liści, bakterioza i drobne kręcone liście. Uszkadza morwy i grzyby hubki.

Mączniak spowodowane przez grzyby i objawia się białawym nalotem na liściach i pędach morwy. Choroba postępuje przy suchej pogodzie, choroba rozwija się szczególnie szybko w zgrubiałej koronie. Kiedy pojawiają się pierwsze oznaki choroby, morwy są traktowane fundazolem, płynem Bordeaux lub zawiesiną koloidalnej siarki. Zbieranie i spalanie opadłych liści jesienią można uznać za środek zapobiegawczy.

Cylindrosporioza, lub brązowa plamistość liści - także choroba grzybicza, której objawami są fioletowo-czerwone plamy z obramowaniem pierścieniowym pojawiające się na liściach.Wraz z rozwojem choroby wylewa się tkanka liściowa wewnątrz plamki, liście żółkną i opadają. Gdy pojawią się pierwsze oznaki choroby, a następnie dwa tygodnie później, roślinę opryskuje się 1% roztworem Silit, wydając do 3 litrów roztworu na drzewo.

Bakterioza dotyczy głównie młodych liści i pędów morwy, oszpecając je plamami o nieregularnym kształcie, które wraz z rozwojem choroby stają się czarne. Liście morwy zwijają się i odpadają, pędy są zdeformowane i pokryte gumopodobnymi skrzepami. Przeciw bakteriozie morwy leczy się Fitoflavinem lub Gamair, ale niestety nie zawsze to pomaga, dlatego najlepszym sposobem ochrony rośliny przed bakteriozą są środki zapobiegawcze.

Loki drobnolistne - infekcja wirusowa przenoszona przez owady. Choroba objawia się marszczeniem blaszki liściowej między żyłkami, a następnie ziarnistym guzkiem na nich. W efekcie liście zwijają się, kurczą, pędy stają się szorstkie i łamliwe, chociaż ich liczba wzrasta anormalnie. Niestety choroba ta jest nieuleczalna, ale profilaktycznie zaleca się zwalczanie owadów będących nosicielami infekcji wirusowych, do których należą przede wszystkim szkodniki ssące - mszyce, wciornastki, kleszcze i tym podobne.

Tinder - grzyb, który osadza się na drzewach i niszczy ich drewno. Zarodniki grzyba Tinder wnikają w pęknięcia i uszkodzenia w korze i pasożytują na drzewie, niszcząc jego pień. Grzyb należy wyciąć razem z częścią drewna i spalić, a ranę potraktować 5% roztworem siarczanu miedzi, a następnie pokryć specjalnie przygotowaną mieszanką składającą się z gliny, wapna i krowiego łajna w proporcji 1: 1: 2. W przypadku stwierdzenia uszkodzeń mechanicznych na drzewie, z którego sączy się guma, aby uniknąć dalszych problemów, oczyść ten obszar, zdezynfekuj 1% roztworem siarczanu miedzi i potraktuj mieszaniną Nigrolu (7 części) i przesianego drewna popiół (3 części).

Szkodniki morwy i walka z nimi

Niezbyt często, ale od czasu do czasu szkodniki owadzie atakują drzewa jedwabne, do których należą przede wszystkim przędziorki, motyle amerykańskie, morwy i robaki Comstock.

Biały motyl amerykański - najbardziej niebezpieczny ze szkodników. Jego zielonkawo-brązowe gąsienice z czarnymi brodawkami i żółto-pomarańczowymi paskami po bokach mogą zjadać wszystkie liście na drzewie. Gniazda pająków należy wyciąć i spalić, na pniach drzew założyć pasy łapiące, a koronę morwy potraktować chlorofosem.

Ćma morwy raczej jego gąsienice żywią się również liśćmi morwy. Aby chronić drzewo przed nimi, wiosną, w czasie obrzęku pąków, spryskuje się je Chlorofosem - w tym czasie pojawiają się gąsienice ćmy.

Przędziorków, osiadając na morwie wytwarzają najcieńszą pajęczynę, co świadczy o obecności tych drobnych, niewidocznych dla oka, ale bardzo groźnych szkodników. Kleszcze żywią się sokiem komórkowym liści morwy, robiąc w nich nakłucia, z których liście brązowieją i po chwili odpadają. Ale co najgorsze, przędziorki przenoszą nieuleczalne choroby wirusowe. W stosunku do kleszcza, który jest owadem pajęczaka, środki owadobójcze nie są skuteczne - niszczone są preparatami roztoczobójczymi - Kleshchevit, Aktellik i tym podobne.

Worm Comstock - także owad ssący, osadzający się w korze drzewa, na jego liściach i gałęziach i żerujący na ich soku, osłabiający roślinę. W wyniku jej żywotnej aktywności na morwie powstają rany i guzy, gałęzie są zdeformowane i wysuszone, a liście żółkną i opadają. Robaki są niszczone przez traktowanie uszkodzonych roślin pestycydami.

Rodzaje i odmiany morwy

Klasyfikacja morwy jest bardzo zagmatwana - według różnych źródeł rodzaj liczy od 17 do 200 gatunków. Wynika to z faktu, że istnieje wiele naturalnych mieszańców roślin, izolowanych przez niektórych naukowców jako niezależne gatunki. W kulturze najczęściej uprawia się trzy rodzaje morwy, z którymi Cię przedstawimy.

Morwa Czerwona (Morus rubra)

Pochodzi z Ameryki Północnej. Jest mrozoodporna, odporna na suszę, mrozoodporna i niewymagająca warunków wzrostu. Rośliny tego gatunku osiągają wysokość 10-20 m, ich korona ma kształt namiotu, a kora jest brązowo-brązowa. Liście do 12 cm długości, długościenne, zaokrąglone lub jajowate, szorstkie w górnej części talerza i filcowane od dołu. Na młodych pędach liście są głęboko klapowane. Owoce morwy czerwonej - soczyste, do 3 cm długości, słodko-kwaśne w smaku, ciemnoczerwone, prawie czarne - są bardzo podobne do jeżyn. Owoce dojrzewają pod koniec lipca.

Morwa czerwona jest zwykle reprezentowana przez dwupienne rośliny, które do owocowania wymagają pary przeciwnej płci, chociaż czasami spotyka się okazy jednopienne. Morwa czerwona ma ozdobny kształt - tomentozę, z liśćmi, której spód pokryty jest gęstym białym pokwitaniem.

Morwa czarna (Morus nigra)

Pochodzi z Iranu i Afganistanu. Jest to drzewo o wysokości do 15 m, z rozłożystą koroną, dużymi, szeroko jajowalnymi, asymetrycznymi liśćmi o długości do 20 cm i szerokości do 15 cm, którego górna strona jest szorstka, a dolna wyczuwalna. Czarne, słodko-kwaśne, błyszczące owoce osiągają długość do 3 cm Gatunek odporny na suszę, ale bardziej ciepłolubny niż morwa czerwona i morwa biała.

Na podstawie podstawowego widoku wyprowadzono nowe formy:

  • Naprawiony - karłowata zwarta forma morwy, którą można uprawiać w pojemniku;
  • Numer Shelley 150 - do celów dekoracyjnych wykorzystuje się wielkoowocową, urodzajną morwy, soczyste i słodkie jagody osiągające długość 5,5 cm oraz bardzo duże liście do pół metra długości.

Popularne odmiany morwy czarnej to Royal, Black Prince, Black Pearl, Fruit-4 i Nadezhda.

Morwa Biała (Morus alba)

Pochodzi z lasów liściastych Chin. Drzewo to ma do 20 m wysokości, z brązową spękaną korą i gęstą kulistą koroną. Kolor kory młodych gałęzi jest od szaro-zielonego do czerwono-brązowego. Liście różnią się różnymi konfiguracjami: na tym samym drzewie mogą mieć nie tylko różne rozmiary, ale także różne kształty. Latem liście są ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na słomkowożółte. Słodkie sadzonki o różnych kolorach przypominają kształtem jeżyny lub maliny. Gatunek ten jest odporny na warunki miejskie, mrozoodporny i bezpretensjonalny. Istnieje wiele form dekoracyjnych morwy białej:

  • płacząca morwa - drzewo do 5 m wysokości z opadającymi cienkimi gałęziami;
  • piramidalny - drzewa te osiągają wysokość do 8 m. Mają wąską piramidalną koronę i klapowane liście;
  • kulisty - drzewo o gęstej kulistej koronie;
  • w kształcie łyżki - roślina wielopniowa do 5 m wysokości, z wczesnymi owocami dojrzewającymi i pofałdowanymi wklęsłymi liśćmi;
  • wielkokwiatowe - liście drzew o tej formie mogą osiągnąć długość 22 cm;
  • pospolity wąskolistny - krzaczasta odmiana morwy o małych, bardzo szorstkich, karbowanych liściach;
  • rozcięte - wdzięczna roślina, której liście są podzielone na regularne wąskie płatki, a wierzchołkowy i dwa boczne płaty są silnie wydłużone;
  • złoty - u roślin tej postaci liście i młode pędy mają kolor złotożółty:
  • Tatar - wolno rosnąca niewymiarowa morwa o podwyższonej odporności na zimę i drobnych liściach wielopłatowych.

Dla tych, którzy bardziej interesują się nie walorami dekoracyjnymi, ale zbiorami owoców, oferujemy wysokowydajne odmiany morwy białej:

  • Biały miód - wysokie drzewo o białych słodkich owocach do 3 cm długości;
  • Ciemna kobieta - owocna odmiana mrozoodporna o słodko-kwaśnych czarnych owocach do 3,5 cm długości;
  • Biała czułość - wysokowydajna odmiana z białymi delikatnymi sadzonkami do 5 cm długości;
  • Luganochka - bardzo plenna odmiana o kremowych słodkich owocach do 5,5 cm długości;
  • Czarna Baronowa - wczesna odmiana mrozoodporna o aromatycznych słodkich owocach do 3,5 cm długości;
  • Staromoskovskaya - morwa mrozoodporna o kulistym kształcie korony i prawie czarnych słodkich jagodach do 3 cm długości;
  • Ukraiński-6 - produktywna wczesna odmiana o czarnych owocach do 4 centymetrów lub więcej.

Oprócz tych opisanych, odmiany morwy białej Diana, białej delikatności, Śnieżki i Mashenki są poszukiwane w ogrodnictwie.

Duże odmiany morwy

Osób dążących do doskonałości z pewnością zainteresują odmiany morwy z największymi sadzonkami - White Tenderness, Shelley No. 150, Black Pearl i Black Prince.

Odmiany morwy dla regionu moskiewskiego

Nie ma sensu uprawiać morwy czarnej na środkowym pasie, ale wśród odmian morwy białej są takie, które od dawna z powodzeniem uprawiano na środkowym pasie. Wśród nich są Vladimirskaya, Korolevskaya, White honey i Staromoskovskaya.

Właściwości morwy - korzyści i szkody

Korzystne cechy

Właściwości lecznicze morwy zawdzięczają substancjom wchodzącym w jej skład - witaminom A, K, E i C, mikroelementom selenowi, żelazu, manganowi, cynk i miedź, makroskładnikom pokarmowym fosfor, magnez, wapń, potas i sód. Dojrzałe morwy zawierają ryboflawinę, kwas pantotenowy i foliowy, tokoferol, pirydoksynę i cholinę.

W medycynie ludowej jagoda morwy jest stosowana w leczeniu wielu chorób: dojrzałe jagody, które działają przeczyszczająco na organizm, leczą zaparcia, a zielone przeciwnie, są stosowane na biegunkę, a także na zgagę. Sok z jagód morwy rozcieńczony przegotowaną wodą służy do płukania gardła. Napar z kory i jagód jest skuteczny w przypadku ostrych infekcji dróg oddechowych, zapalenia oskrzeli i astmy oskrzelowej.

Właściwości moczopędne wywaru z korzeni i kory morwy są stosowane w nadciśnieniu, a napar z liści stosowany jest jako środek przeciwgorączkowy na gorączkę. Osobom z chorobami serca i dystrofią mięśnia sercowego zaleca się spożywanie dużych ilości jagód morwy - 300 g 4 razy dziennie przez miesiąc.

Przy stresie i bezsenności wskazane jest stosowanie wywaru z suszonej morwy, ponieważ mają one dużą zawartość witamin z grupy B, które wpływają na metabolizm białek i węglowodanów oraz wspomagają funkcjonowanie układu nerwowego.

Zaleca się stosowanie morwy podczas fizycznego przeciążenia oraz w okresie rekonwalescencji po operacji, ponieważ magnez, potas i kwercytyna, które są częścią jej jagód, korzystnie wpływają na hematopoezę.

W Wietnamie lek Fomidol jest wytwarzany z liści morwy, która jest stosowana w leczeniu reumatyzmu i chorób skóry.

Proszek z kory morwy zmieszany z olejem sprzyja szybkiemu gojeniu się siniaków, skaleczeń, ran i ran, a grzybica, smarowana kilka razy dziennie świeżym sokiem z morwy, zniknie bez śladu. Ale główną zaletą morwy jest to, że zajmuje jedno z pierwszych miejsc pod względem zawartości potasu, dlatego jest używana do hipokaliemii - braku tego niezbędnego pierwiastka w organizmie.

Przeciwwskazania

Szkoda morwy może objawiać się w przypadku jej indywidualnej nietolerancji. Czasami dochodzi do rozstroju trawiennego spowodowanego przejadaniem się lub jedzeniem niedojrzałych morwy. Dodatkowo należy mieć świadomość, że jagody i sok morwy nie mieszają się dobrze z innymi owocami i sokami, powodując fermentację w jelitach, dlatego podobnie jak melon należy spożywać osobno - dwie godziny przed lub dwie godziny po kolejnym posiłku.

Literatura

  1. Przeczytaj temat na Wikipedii
  2. Cechy i inne rośliny z rodziny Mulberry
  3. Lista wszystkich gatunków z The Plant List
  4. Więcej informacji na temat World Flora Online
  5. Informacje o uprawach owoców

Sekcje: Rośliny owocowe i jagodowe Drzewa owocowe Rośliny na W Mulberry


Morwa (morwa): tajemnice uprawy i pielęgnacji w regionie moskiewskim

Uprawa i pielęgnacja morwy (morwy) na środkowym pasie staje się powszechna.

Każdego roku grono wielbicieli tej luksusowej i leczniczej rośliny szybko rośnie.

Uprawa jest uprawiana jako dostawca pysznych jagód, ze względów estetycznych, do tworzenia zacienionych zakątków i „żywych” ogrodzeń.


Gdzie rośnie morwa w Rosji?

Morwa to kultura ciepłolubna. Rośnie na południu europejskiej części Rosji, a także na terytorium Chabarowska i Primorye. Pojedyncze drzewa morwy dziko rosnące znajdują się na szerokości geograficznej regionów Kursk i Woroneż, w regionach bardziej północnych można spotkać tylko sztucznie posadzone morwy. Takie nasadzenia zachowały się od czasów starożytnych. Aby nie importować surowego jedwabiu z Chin, w XVI - XVII wieku morwy zaczęto sadzić w całej europejskiej części Imperium Rosyjskiego, ponieważ wraz z pojawieniem się fabryk przędzalniczych pojawiła się kwestia dostaw surowców. stał się szczególnie dotkliwy.

Próby hodowania drzew morwy w centralnych regionach były podejmowane wiele razy, ale główna populacja sadzonek z reguły umierała, przetrwało tylko kilka okazów, które przetrwały do ​​dziś. Obecnie w regionie moskiewskim znajduje się niewielka populacja morwy sadzonej do celów technicznych. Niektóre drzewa morwy przetrwały nawet w regionach Niżnego Nowogrodu, Leningradu i Jarosławia, chociaż jest to raczej wyjątek od ogólnej zasady.

Próby sztucznego zasiedlenia drzewek morwy na Uralu i Syberii również podejmowano kilkakrotnie, ale wszystkie zakończyły się niepowodzeniem. Pojedyncze okazy morwy wciąż można spotkać na terenach parkowych Barnauł, Irkucka, Krasnojarska i innych syberyjskich miast. Wszystkie są wyhodowane z sadzonek drzew morwy rosnących na Terytoriach Chabarowskim i Nadmorskim; w tych regionach morwy często występują w naturze.

Poniżej na zdjęciu jagody na drzewie morwy.

Pomimo tego, że morwa jest drzewem południowym, ogrodnicy z innych regionów nie rezygnują z prób jej uprawy na swoich działkach, aby uzyskać zbiory jagód. Częściowo przyczynia się do tego ocieplenie klimatu. Coraz rzadziej zdarzają się surowe zimy w europejskiej części Rosji, dlatego coraz więcej udanych prób wyhodowania drzewek morwy na środkowym pasie.


Rodzaje i odmiany jarzębiny białej

Wymienione powyżej typy i odmiany jarzębiny białej różnią się od siebie nieco pod względem morfologicznym. W związku z tym każdy z nich należy scharakteryzować osobno.

Rowan Kene

Zewnętrznie biała jarzębina Kene przypomina trochę swojego zwykłego „krewnego”, ale jest mniejsza i ma bardziej wdzięczny wygląd. W naturalnych siedliskach jego wysokość może sięgać 3 m, ale w klimacie centralnej Rosji rzadko rośnie powyżej 2 m.

Jarzębina biała Kene to roślina gatunkowa pochodząca z Chin

Kene White Rowan może być dużym krzewem lub niewielkim drzewem. W zimnych warunkach roślina może rozwinąć jednocześnie 2-3 pnie, ale najczęściej jest to jedna - prosta i gładka, pokryta czerwonobrązową korą z małymi jasnymi „przetchlinkami”. Korona jarzębiny Kene jest ażurowa i szeroka, do 4 m średnicy.

Liście są długie (od 10 do 25 cm), pierzaste, złożone z 17-33 małych podłużnych listków z ząbkowanymi brzegami. Większość z nich koncentruje się w górnej części rośliny.

Jarzębina biała Kene kwitnie przez 10-12 dni późną wiosną lub wczesnym latem. Kwiaty są małe, białe, zebrane w luźne kwiatostany corymbose o średnicy do 12 cm.

Pod koniec lata dojrzewają owoce wielkości grochu (0,7 cm), mlecznobiałe na czerwonych szypułkach, bardzo efektownie prezentujące się na tle zielonych, a następnie szkarłatnych liści. Jarzębina biała Kene co roku owocuje. Jagody są jadalne, nie mają gorzkiego smaku, ale są bardzo kwaśne. To prawda, że ​​w warunkach rosyjskiego klimatu okazuje się, że w sezonie zbiera się tylko szklankę lub dwa białe owoce. Roślina ta ceniona jest głównie za walory dekoracyjne.

Krótka informacja o białym jarzębinie Ken jest na wideo:

Jarzębina biała Kaszmir

Rowan Kashmir jest bardziej odporna na zimę niż Kene.W Rosji może rosnąć w regionach środkowych i północno-zachodnich, aż do regionu Leningradu, chociaż w surowe zimy roczne przyrosty często mogą nieznacznie zamarznąć.

W swojej ojczyźnie w Himalajach jarzębina kaszmirska może rozciągać się do 10 m wysokości. W nasadzeniach domowych zwykle rośnie tylko do 4-5 m przez 20 lat. Średnica jego korony wynosi około 3 m, kształt piramidalny.

Kora rośliny jest gładka, szara lub czerwono-szara. Złożone naprzemienne liście jarzębiny białej kaszmirskiej osiągają 15-23 cm długości, zwykle składają się z 17-19 liści. Ich górna część jest ciemnozielona, ​​dolna jaśniejsza. Jesienią liście żółkną, przybierając czerwono-brązowe i pomarańczowe odcienie.

Kwiaty osiągają 1 cm średnicy, są biało-różowe i są zgrupowane w duże parasole. Okres kwitnienia jarzębiny kaszmirskiej to granica maj-czerwiec.

Owoce duże, o średnicy 1-1,2 cm (według szkółek brytyjskich do 1,4 cm), soczyste, liczne. Według większości źródeł są niejadalne ze względu na kwaśny, gorzki smak. Ich kolor jest zwykle woskowobiały, chociaż czasami może być złoty. Dojrzewają we wrześniu-październiku.

Rowan Kashmir - gatunek rosnący na zboczach Himalajów

Łabędź biały jarzębiny

Odmiana jarzębiny Arnolda White Swan to drzewo o prostych łodygach do 7 m wysokości z zwartą wąską stożkową koroną (szerokość 1-2,5 m). Dobrze się czuje w klimacie regionu moskiewskiego.

Liście 7-12 cm długości, złożone, naprzemiennie, lekko wklęsłe ku dołowi. Każdy z nich łączy od 9 do 17 owalnych listków ze spiczastym wierzchołkiem i lekko ząbkowaną krawędzią. Ich kolor jest ciemnozielony latem i czerwono-pomarańczowy jesienią.

Kwiaty białe, zebrane w kwiatostany o średnicy 7-12 cm, biały łabędź obficie kwitnie pod koniec maja.

Owoce są białe z czerwoną łodygą, kuliste, o średnicy 0,8-1 cm, zgrupowane w małych gronach. Dojrzewają wczesną jesienią i długo pozostają na gałęziach. Niejadalne, ponieważ smakują bardzo gorzko.

Łabędź biały - odmiana hybrydowa jarzębiny Arnold


↑ Zasady przycinania drzew

Lepiej jest rozpocząć ten proces wiosną, przed rozpoczęciem przepływu soków. Najlepszym okresem na to jest tydzień od końca kwietnia do początku maja. W tym czasie roślina najmniej boleśnie toleruje przycinanie, co przyczynia się do odnowy i powstania zdrowego drzewa owocowego. Ale późna jesień to najlepszy okres na przycinanie sanitarne. Należy pamiętać, że temperatura powietrza nie powinna być niższa niż 10 stopni Celsjusza. Optymalny miesiąc na to to listopad.

↑ Cechy wiosennego przycinania morwy

Zadaniem ogrodnika jest oczyszczenie pnia młodej rośliny z gałęzi na wysokości do 150 cm Jest to konieczne, aby gałęzie nie dotykały ziemi, gdy morwa osiągnie dojrzałość. Wiele zależy od właściciela ogrodu. Można pozwolić, aby korona drzewa rosła naturalnie. Oznacza to, że wybrano opcję systematycznego przycinania konkurujących pędów, pozostawiając samą centralną łodygę. W tym przypadku drzewo może dorastać do 5-6 metrów.

Jeśli nie chcesz drzewa tej wysokości, możesz usunąć pęd z góry, tworząc szkieletową ramę składającą się z 8-10 gałęzi. Skupiamy się na 135-170 cm i jest to optymalna wysokość drzewa dla tej opcji. Ponadto zadaniem jest po prostu utrzymanie już uformowanej korony morwy, korygowanie niechcianych pędów. Jeśli niektóre główne gałęzie opadają, są podparte, ale nie usuwane.

↑ Przycinanie jesienią

Tutaj procedura nabiera bardziej sanitarnego stanu, ponieważ konieczne jest przygotowanie rośliny na długą zimę. Przycinanie sanitarne nie jest wykonywane co roku, jeśli drzewo jest dobrze zachowane w sezonie. Po opadnięciu wszystkich liści konieczne jest odcięcie gałęzi i pędów o niezdrowym wyglądzie, a także połamanych, suchych i cienkich. Te gałęzie, które rosną w koronie, również muszą zostać przycięte.


Można zamówić sadzonki według naszego cennika

Na Ukrainie uprawia się kilka rodzajów morwy. Najczęściej spotykana morwa biała (Morus alba L.), która ma owoce, a raczej sadzonki, jest biaława, różowa, czerwona lub fioletowo-czarna. Ogrodnicy cenią go za bezpretensjonalność w warunkach wzrostu, a hodowcy jedwabników uprawiają go jako roślinę pastewną, której liście służą do karmienia gąsienic jedwabników. Morwa czarna (Morus nigra L.) ma czarne, smaczne owoce, ale jej liście są grubsze i przez to mniej nadają się do karmienia gąsienic. Jest tak bezpretensjonalna dla warunków wzrostu jak morwa biała, jednak ze względu na mniejszą zimotrwalosc uprawiana jest w południowych rejonach kraju. Nazwy gatunków morwy „biały” i „czarny” kojarzą się nie z kolorem nasion, ale z kolorem kory gałązek - w pierwszym gatunku jasnym, w drugim ciemniejszym. W zbiorach instytucji naukowych jest kilka innych rodzajów morwy, ale nie są one interesujące dla zwykłego ogrodnika.

Sadzonki morwy używane są w postaci świeżej i suszonej do wyrobu bekmes i napojów alkoholowych. Owoce o ciemnym kolorze służą jako barwnik spożywczy. Owoce, kora, liście, gałęzie mają właściwości lecznicze.
Istnieją odmiany owocowe, paszowe i dekoracyjne. Ze względu na owoce uprawia się lokalne odmiany morwy białej i czarnej lub nowoczesne odmiany hodowlane. Odmiany morwy białej Śnieżka, Dina, Mashenka (wybór Donieckiego Ogrodu Botanicznego), Nadia (wybór Instytutu Serikultury) i Czarnobrewa (wybór V.Mezhensky'ego) z owocami białymi lub fioletowo-czarnymi o długości około 2-3 cm i o masie ok. 3 g. Odmiany morwy na cele paszowe Ukrainska 5, Ukrainskaya 6, Ukrainskaya 7, Slobozhanskaya 1, Merefenskaya (wybór Instytutu Szynówki) są odporne na choroby i dają wysokie plony liści. Odmiany dekoracyjne Aurea (z żółtymi liśćmi), Laciniata (z rzeźbionymi liśćmi), Globosa (z kulistą koroną), Pendula (z płaczącą koroną), Pyramidalis (z piramidalną koroną) i inne rozszerzają możliwości budowania krajobrazu.
W ogrodnictwie stosuje się kilka metod rozmnażania morwy.
Nasienną metodę rozmnażania stosuje się w praktyce hodowlanej przy uprawie roślin z przeznaczeniem na nasadzenia fitomelioracyjne i podkładki. Większość sadzonek, nawet z wysiewu nasion odmian wielkoowocowych, ma gorszą jakość owoców w porównaniu z formami rodzicielskimi. Ponadto niektóre z nich mogą w ogóle nie być płodne. Takie sterylne formy są popularnie nazywane shovkunami.
Faktem jest, że morwa charakteryzuje się różnymi rodzajami organizacji seksualnych. Może być rośliną jednopienną, dwupienną, czasem trzyosobową. Produkuje kwiaty różnych typów - żeńskie, męskie, czasem biseksualne, które można znaleźć na tym samym drzewie lub na różnych okazach w różnych kombinacjach. Kwiaty są zwykle jednopłciowe, niepozorne, białawe pręciki w kolczykach o długości 1-1,5 cm, słupki o średnicy kilku milimetrów, w małych kwiatostanach w kształcie kolców. W stygmacie czarnej morwy słupki kwiatów żeńskich są owłosione. Morwa ma białe piętno słupków bez pokwitania, ale z brodawkami, które skutecznie zatrzymują pyłek przenoszony przez wiatr. Dzięki temu w okresie kwitnienia, zwracając uwagę na budowę kwiatów, można wyróżnić rodzaje morwy i odróżnić drzewa owocujące od męskich roślin zapylających. Drzewa z kwiatami żeńskimi w obecności zapylacza latem dadzą obfite plony. W morwie obserwuje się również zjawisko partenokarpu, gdy owoce powstają bez nawożenia. Na drzewach o kwiatach żeńskich można również znaleźć kwiaty męskie i biseksualne. Czasami u jednopiennych okazów na tym samym kwiatostanie obserwuje się kwiaty żeńskie i męskie.
Nasiona morwy (niełupki) są bardzo małe. Waga 1000 szt. wynosi tylko 1-2,5 g. Wysiewane są późną jesienią lub po 1-2 miesiącach stratyfikacji na wiosnę. Okres spoczynku nasion jest płytki, mogą kiełkować nawet bez fazy zimnej stratyfikacji, która jest niezbędna do kiełkowania większości nasion upraw owocowych w strefie umiarkowanej. Aby to zrobić, nasiona moczy się przed siewem przez 2-3 dni, okresowo zmieniając wodę. Krótkotrwała ekspozycja na wysoką temperaturę (35 ° C) po codziennym moczeniu zapewnia pełne kiełkowanie nasion bez zimnej stratyfikacji.
Nasiona są z bliska płytkie. Uprawy są mulczowane, aby chronić wierzchnią warstwę gleby przed wysychaniem. W sezonie sadzonki są kilkakrotnie odchwaszczane, uwalniając od chwastów. Przy dobrej pielęgnacji jesienią rosną duże sadzonki, które zaczynają owocować w wieku 5-6 lat.
Powstałe sadzonki najlepiej sadzić, a następnie ponownie szczepić pączkiem lub sadzonkami z drzewa znanego z dobrej jakości owoców i obfitego owocowania. Pączkowanie odbywa się latem z pączkiem spoczynkowym lub wiosną z kiełkującym pączkiem. W tym drugim przypadku sadzonki zbiera się jesienią lub wczesną wiosną i przechowuje w chłodnym miejscu do momentu zaszczepienia. Pąki są cięte płatem kory bez drewna. Do pączkowania stosuje się wydłużone pędy wegetatywne z dobrze uformowanymi pąkami. Oculowany w nacięciu w kształcie litery T lub pośladku.
Poprzez cięcie sadzonki podkładek i dorosłe drzewo można zaszczepić przez kopulację, przez korę lub do pęknięcia. W przypadku braku sadzonek szczepienie zimowe przeprowadza się na segmentach korzeni.
Wiosną można przeprowadzić inokulację w polu na sadzonkach z dwupączkowymi sadzonkami na korę. Co więcej, im grubszy stado, tym lepsze będą szczepionki. W okresie początku spływu soków wykopuje się podkładki i wykonuje cięcie ukośne pod kątem około 35 ° na szyjce korzeniowej za pomocą sekatora. Na sadzonkach wykonuje się ukośne cięcie nad górną nerką, a długie ukośne cięcie pod dolną nerką jest stroną przeciwną do dolnej części, oczyszczone do łyka, zeskrobując pasek kory nożem. Przygotowaną łodygę umieszcza się między korą a podkładką, prowadząc ukośnym cięciem do kory. Oryginalność tej metody (stosowanej w Uzbekistanie) polega na tym, że cięcie jest wkładane ukośnym cięciem nie do drewna, ale do kory. Szczepienie (bez opasywania) obsypujemy wilgotną ziemią, przykrywając górny pączek warstwą gleby ok. 1 cm. Gdy pojawi się 7-10 liści, ostrożnie usuń korzenie podkładki i słabszy pęd zrazu, jeśli oba pąki wykiełkowały.
Aby otrzymać morwy o koronie płaczącej lub kulistej, szczepi się specjalne odmiany mutantów na łodygi o wysokości 1,5-2 m. Kulista forma morwy szczepiona na niskim pniu tworzy drzewa karłowate. Oryginalne formy ozdobne morwy powstają poprzez łączenie odmian z liśćmi o różnych kształtach, rozmiarach i kolorach, z owocami o różnej kolorystyce na jednym pniu.
Rośliny ukorzenione samodzielnie są uprawiane przez ukorzenianie zielonych sadzonek w sztucznej mgle. Ponieważ ta metoda nie jest dostępna dla wszystkich ogrodników, można wyhodować sadzonki z sadzonek. W tym celu, odcinając rośliny mateczne, uzyskuje się silny wzrost, który jest pochylany w następnym roku, aby uzyskać poziome warstwy. Warstwowanie w pionie uzyskuje się przez hulanie pędów, które rosną po przycięciu na pniu rośliny matecznej. Powstałe warstwy wykopuje się jesienią lub wiosną następnego roku. Czasami można rozmnażać morwy na zdrewniałych sadzonkach.
Drzewa owocowe morwy sadzi się w odległości co najmniej 4-6 m od siebie, tworząc rzadką koronę na niskim lub wysokim pniu. Należy pamiętać, że zrywanie liści i intensywne przycinanie morwy może prowadzić do zmiany cech płciowych. Pielęgnacja morwy polega na sanitarnym przycinaniu gałęzi, poluzowaniu koła pnia, karmieniu i podlewaniu.
Morwa kwitnie w maju. Zapylane głównie przez wiatr. Owoce dojrzewają w czerwcu, nie w tym samym czasie występują formy o okresie dojrzewania rozciągniętym na 2,5-3 miesiące (od czerwca do września).

Vladimir MEZHENSKY,
kandydat nauk rolniczych,
National University of Bioresources
i zarządzania przyrodą Ukrainy


Zasady szczepienia morwy

Jeśli z jakiegoś powodu roślina wydaje owoce niskiej jakości lub chcesz wyhodować kilka odmian na tym samym drzewie naraz, pomoże Ci procedura szczepienia.

Pierwszym krokiem jest upewnienie się, że sadzonki są przygotowane z wyprzedzeniem. Pędy roczne wycina się z górnej części korony drzewa owocowego z dobrze oświetlonej strony wczesną wiosną lub pod koniec zimy, kiedy nie ma już silnych mrozów. Przechowuj je w wilgotnym, chłodnym miejscu zawinięte w wilgotną szmatkę. Bardzo ważne jest, aby sadzonki były odpowiednio przygotowane i nie zamrożone.

Najczęściej szczepienie morwy odbywa się wiosną, na początku lub w połowie kwietnia. Wiosenny okres szczepienia rozpoczyna się wraz z początkiem pączkowania na drzewie i trwa do końca kwitnienia. W tym czasie cyrkulacja soku w pniu drzewa osiąga swój szczyt, co oznacza, że ​​istnieje duże prawdopodobieństwo fuzji zrazu i podkładki.

Szczepienie latem jest również mile widziane, można je powtórzyć - po nieudanej wiosennej procedurze. Do zaszczepienia letniego przez pączkowanie stosuje się pędy z bieżącego roku, a nie zbierane z wyprzedzeniem. Aby to zrobić, powinieneś wybrać pędy wegetatywne: wydłużone, owocne iz dużymi liśćmi. Ważne jest również, aby nerki na nich były dobrze rozwinięte.

Bardzo ważne jest przestrzeganie zasad szczepienia morwy:

  • Prace należy wykonywać czystymi i dobrze naostrzonymi narzędziami, tak aby cięcia były wysokiej jakości za pierwszym razem.
  • Miejsca nacięć są szybko utleniane, więc praca musi być wykonana wystarczająco szybko.
  • Rany po zabiegu należy leczyć specjalną szpachlą - lakierem ogrodowym lub farbą olejną.


Obejrzyj wideo: Gdzie znaleźć podkładki do szczepienia?


Uwagi:

  1. Dalyell

    Bardzo dobry kawałek

  2. Dujin

    To jest klasa!

  3. Arye

    Oczywiście przepraszam, ale to w ogóle mi nie odpowiada. Może jest więcej opcji?

  4. Worden

    Przepraszam, ale moim zdaniem nie masz racji. Mogę to udowodnić.

  5. Antonio

    Chętnie akceptuję.



Napisać wiadomość